ทุกคนเป็นคนธรรมดาสามัญ แต่ไม่มีใครปกติ
2008-Oct-5 - งานเสดเย็ดแม่แช่วับ............................... สวัสดีทุกคน........................ หลายคนคงคิดว่าชั้นตายไปเเล้ว และหลายคนคงยังเชื่อว่าชั้นยังคงมีชีวิตอยู่ สำหรับชั้นเองก็ไม่อาจเเน่ใจได้ว่ามันเป็นแบบไหน ชั้นรู้สึกว่าชีวิตกำลังอยู่ในความกำกวมระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งที่ตายไปแล้ว มันคงเป็นเพราะว่าชั้นคงนอนน้อยไป ยิ่งช่วงที่ผ่านมา ชั้นถูกผูกมัดด้วยอะไรหลายๆอย่างที่ไม่ปลดปล่อยให้ชั้นได้กินได้นอนอย่างเสรีชนทั่วไปพึ่งกระทำ เนื่องจากพันธะการศึกษาที่กดทับชั้นให้หมกมุ่นอยู่กับการเอาหัวปักตำรา ก้มหน้าทำรายงาน พอมีเวลาว่างเข้าหน่อยก็ถูกเศรษฐกิจทางบ้านบังคับให้ต้องรี่หาเงินประทังชีวิต มีเหี้ยอะไรก็ต้องทำหมด ตั้งแต่ทำT.A เขียนคอลัมน์ สอนพิเศษ ทำงานงงๆเอาเป็นเอาตายตามประสาคนไม่มีพ่อเป็นเจ้าของวัง ทุกวันนี้ก็กินอยู่ตามประสาคนที่งานเยอะกว่าเวลา ทั้งที่ไม่ดูดเหล้าแดกยา แต่แม่งก็นอนน้อย พอถึงเวลาก็นึกอะไรไม่ค่อยออก สมองมึนงง จินตนาการเหือดไปกับอากาศ นั่งทำหน้าขาดออกซิเจนหายใจ เหมือนปลากระพงที่ลงไปตายในน้ำเค็ม . . . .
ชีวิตมึงมันเเย่ขนาดนั้นเลยเหรอ? . . . . . ............................ ที่จริงก็ไม่หรอกนะ เพียงแต่ว่าชั้นคงเหนื่อยมากกับงานที่มีมากกว่าความสามารถ คงเพราะกูไม่เก่งพอจะจัดการให้งานลงตัวพอที่จะมีเวลาให้กับตัวเองไปพร้อมๆกันด้วยก็เท่านั้น ยิ่งช่วงโค้งสุดท้ายก่อนปิดเทอม ซึ่งชั้นเรียกมันว่า ............. "นรกรายงาน" ....... แม้ชั้นต้องประสบกับภาวะแบบนี้มาเป็นเวลากว่า 7 เทอมกว่าแล้ว (นับตั้งแต่เริ่มเข้าเอกประวัติเมื่อปีสอง) แต่ถึงทุกวันนี้ชั้นก็ยังคงเลี่ยงมันไม่ได้อยู่ดี ........................... . ........................................................................................ ในช่วงนรกรายงาน... เป็นนรกของนิสิตทุกคนที่ใช้ชีวิตบนความประมาท หลั่นล้ากับโลก เมาหยำเปเสียจนลืมตัว สุดท้ายก็ต้องมานั่งปั่นรายงานงกๆเงิ่นๆไม่ได้หลับไม่ได้นอน ประหนึ่งว่ามึงเป็นอีดอร์เมอร์นับสืบถึกในInsomniaที่อดหลับจับคนร้าย7วันติดยังไงยังงั้น และทุกครั้งที่ชีวิตได้ก้าวผ่านช่วงเวลานี้ไป กูก็รู้สึกอยากตายเสมอ ทั้งๆที่ก็ไม่รู้จะอยากทำไม ทั้งที่สภาพเเม่งก็เหมือนคนตายชิหายเเล้ว มาถึงตอนนี้ หลายคนคงด่ากูสำออย งานแค่นี้ทำมาจะเป็นจะตายอะไรกันนักหนา ซึ่งก็ไม่เป็นไร จะด่าอะไรก็ด่าไป ชั้นก็เข้าใจอะไรอย่างงี้ ก้อเปงลูกคุณหนูไม่เคยชินกับความยากลำบาก ไรงี้ สวยๆ อืมหืมม... จุ๊จุ๊จุ๊จุ๊ เก๋ๆ (พูดมา5บรรทัดไม่สื่อความเหี้ยอะไรเลย แค่อยากเเสดงภาษาที่ใช้จริงในชีวิตประจำวัน ไรงี้ เก๋ๆ) ............................ . ..................... . . ..... . แต่อย่างไรก็ดี Anyway ชั้นดีใจที่ช่วงนั้นมันผ่านไปเเล้ว วันสุดท้ายที่ทำรายงานเสร็จ ชั้นมองดูทุกสิ่งรอบตัวดูพร่าเลือน ประกอบกับท้องฟ้าที่ขมุกขมัวในช่วงนี้ ยิ่งทำให้ชั้นไม่แน่ใจว่านี่มันฝันหรือเรื่องจริง เนื่องจากกูไม่เชื่อใจตัวว่ากูจะทำรายงานเสร็จ ........ ...... . เหี้ยมาก ขนาดงานเสร็จยังหลอนตัวเองไม่เลิก และทั้งๆที่ช่วงหลังทำงานเสร็จ มันควรเป็นเวลาที่กูรู้สึกเป็นอิสระ จิตใจโผบินประดุจดังจิตวิญญาณของเช กูวาราผู้ไม่ยึดติดกับสิ่งใด ........... . .............................................. แต่กูก็ไม่รู้สึกเช่นนั้น เนื่องด้วยปิดเทอมนี้ ถึงแม้จะไม่ใช่ปิดเทอมใหญ่ แต่หัวใจกูก็ว้าวุ่น เนื่องมาจากทุกวันจันทร์ อังคาร พฤหัส ศุกร์ตลอดทั้งเดือนตุลา กูต้องไปสอนพิเศษเด็กคลาสTo be Geniusอีกแล้ว
ภาพตัวอย่างเด็กๆจากคลาส
(อายุเด็กเฉลี่ย 5-8 ขวบ เป็นคอร์สคละชายหญิง ไม่แบ่งแยกสปีชีย์ระหว่างคนกับลิง) .......................................................... และล่าสุด เอพิว-เลขาสาวสุดสวยประจำดิไอเดียใหญ่(พูดเหมือนมีสาขาอื่น) ได้แจ้งให้กูทราบว่า "ขณะนี้คลาสพิ้งมีเด็กมาสมัคร 13คนเเล้วนะคะ" .......................................................... เชี้ยแม่ง 13 เกมสยองชัดๆ .......................................................... ความสงบสุขของชีวิตอยู่ตรงไหนนี่? กูเฝ้าถามตัวเอง .......................................................... ควยเอ้ย อยากตายชิหายเลย ไรงี้ เก๋ๆ (จบเเบบabsurd ไม่สื่อความตามประสาคนสับสนกับชีวิต สวยๆ จุ๊ๆๆ)
. . . ............. ป.ร.แรก หากใครสนใจอยากพบกับเด็กคลาสTo be Geniusในรูปแบบที่เคลื่อนไหวได้ โปรดคลิก http://www.fuse.in.th/node/2302
....... ............................................... ป.ฬ.ต่อมา นอกจากเขียนคอลัมน์วิจารณ์งานศิลปะในอะเดย์ มนุษย์บางคนที่อ่านภาษาไทยออกก็จะได้พบเห็นงานเขียนของชั้นในนิตยสารฟิ้วด้วย สืบเนื่องมาจากไม่นานมานี้ ชั้นได้รับแจ้งมาจากทีมงานว่า คุณบก.ฟิ้วต้องการให้ชั้นเขียนคอลัมน์ ถามเอง-ตอบเอง ลงหนังสือของเขา เนื้อหาของมันมีอยู่ว่า ชั้นจะเว้าถึงอะไรก็ได้ ที่เกี่ยวกับเรื่องหนัง ภาพเคลื่อนไหว สื่อ หรืออะไรก็ตามบนโลกนี้ โดยอุปโลกน์ราวกับว่ามีใครสักคนบนโลกสงสัยเรื่องดังกล่าวแล้วเขียนมาถามในคอลัมน์ และให้ชั้นซึ่งเป็นผู้ถาม ตอบเองไปเลยโดยปริยาย โอเคละ กูรู้ มันเป็นคอลัมน์ที่ดูวิปริตมาก แต่ชั้นก็ชอบ หากมันวางแผงเมื่อไหร่ชั้นจะแจ้งให้เพื่อนๆทราบในภายหลัง ............... . ............ ป.ล.สุดท้าย เรื่องเด็กคลาสTo be Geniusตะกี้ชั้นล้อเล่นนะ ที่จริงเด็กๆน่ารัก ชั้นรักเหมือนลูกทุกคน มึงไม่ต้องสะเออะเอาเรื่องไปฟ้องผู้ปกครองเค้านะ ไอกาก . ......... นางสาว ภิญญุดา ตันเจริญ (ใส่นามสกุลและคำนำหน้าให้รู้ว่ายังไม่เปลี่ยน กูยังไม่แต่งงาน เลิกถามซะที) ......................................................... .
| |
Recent Posts- งานเสดเย็ดแม่แช่วับ- i'm livin' in da chickin' town - To Be Genius - มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถตอแหลได้ตามธรรมชาติ - Lust for Life - ภูมิจิต เป็นชื่อวงดนตรีไทย ไม่เกี่ยวอะไรกับจิตร ภูมิศักดิ์ - Honda Summer Fest - ช่วงตอบคำถามกับหมอนพพรชำนิ (2) - ช่วงตอบคำถามกับหมอนพพรชำนิ (1) - คุณเมอร์ฟี่ครับ ผมเชื่อว่ามันเฮี่ยได้อีก |
|
|
Comments ( 30 ) :: จะcommentก็กดนี่ซะนะ :: |
|
| <- Last Page :: Next Page -> |
